derision

Occitan

Etimologia

Del latin derisionem, accusatiu de dērīsiō, de dērīdēre: se rire de, se trufar de

Prononciacion

lengadocian, gascon /deɾiˈzju/, /deɾiˈzju/

França (Bearn) : escotar « derision »

provençau /deʀiˈzjũⁿ/, /deʀiˈzjũⁿ/

Sillabas

de|ri|sion

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
derision	derisions
[deɾiˈzju]	[deɾiˈzjus]

derision femenin

1. Trufariá o ironia sovent accompanhada de mesprètz.

Derivats

• autoderision
• derisòri

Sinonims

• escarni / escarniment
• trufariá
• ironia

Traduccions

alemand: Hohn (de), Spott (de), Verhöhnung (de) anglés: derision (en), mockery (en) basc: iseka (eu) catalan: irrisió (ca), derisió (ca)

espanhòl: irrisión (es) francés: dérision (fr) italian: derisione (it) portugués: irrisão (pt)

Anglés

Etimologia

Pel francés dérision Del latin derisionem

Prononciacion

/dɪˈɹɪʒən/, /dɪˈɹɪʒən/

Sillabas

de|ri|sion

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
derision	derisions
[dɪˈɹɪʒən]	[dɪˈɹɪʒənz]

derision femenin

1. derision ^(oc)