desbosigar

Occitan

Etimologia

De bosiga amb lo prefix des-

Prononciacion

/desbusiˈga/, /desbusiˈga/

França (Bearn) : escotar « desbosigar »

Sillabas

des | bo | si | gar (4)

Vèrb

desbosigar (lengadocian) (gascon)

1. Cambiar una tèrra inculta en tèrra agricòla.

Derivats

• desbosigaire
• desbosigatge

Variantas dialectalas

• desboijar (lemosin)
• desboicar (gascon)
• treitiar (gascon)
• eishartigar (gascon)

Traduccions

alemand: urbar machen (de), roden (de) (bòsc) anglés: to clear (en) catalan: artigar (ca), arrabassar (ca)

francés: défricher (fr) sami del nòrd: jalget (se)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	desbosigar
Gerondiu	desbosigant
Participi passat
	singular			plural
masculin	desbosigat			desbosigats
femenin	desbosigada			desbosigadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	desbosigui desbosigue	desbosigas	desbosiga	desbosigam	desbosigatz	desbosigan
Imperfach	desbosigavi	desbosigavas	desbosigava	desbosigàvem	desbosigàvetz	desbosigavan
Preterit	desbosiguèri	desbosiguères	desbosiguèt	desbosiguèrem	desbosiguèretz	desbosiguèron
Futur	desbosigarai	desbosigaràs	desbosigarà	desbosigarem	desbosigaretz	desbosigaràn
Condicional	desbosigariái	desbosigariás	desbosigariá	desbosigariam	desbosigariatz	desbosigarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	desbosigue	desbosigues	desbosigue	desbosiguem	desbosiguetz	desbosiguen
Imperfach	desbosiguèssi	desbosiguèsses	desbosiguès desbosiguèsse	desbosiguèssem	desbosiguèssetz	desbosiguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	desbosiga !	—	desbosiguem !	desbosigatz !	—
Negatiu	—	desbosigues pas !	—	desbosiguem pas !	desbosiguetz pas !	—
Nòtas