desencant

Occitan

Etimologia

De desencantar

Prononciacion

/dezeŋˈkant/, /dezeŋˈkant/

Nom comun

desencant (lengadocian) , masculin

Declinason
Singular	Plural
desencant	desencants
[dezeŋˈkant]	[dezeŋˈkants]

1. Pèrda de las illusions.
2. Estat de la persona que sas esperanças li decebon.

Sinonims

• decepcion
• desencantament
• desenganament
• desenlusiment
• desillusion
• frustracion

Antonims

• encantament
• illusion

Traduccions

alemand: Enttäuschung (de) anglés: disenchantment (en), disappointment (en) basc: catalan: desencant (ca)

espanhòl: desencanto (es) francés: désenchantement (fr), déception (fr) italian: disincanto (it), delusione (it) portugués: desilusão (pt), desencantamento (pt), decepção (pt)

Catalan

Etimologia

De desencantar

Prononciacion

/dəzəŋˈkan/, /dəzəŋˈkan/

Nom comun

desencant masculin

Declinason
Singular	Plural
desencant	desencants

1. desencant ^(oc)