desencantament

Occitan

Etimologia

De desencantar

Prononciacion

lengadocian, gascon /dezeŋkantaˈmen/, /dezeŋkantaˈmen/

provençau /dezẽⁿkãⁿtaˈmẽⁿ/, /dezẽⁿkãⁿtaˈmẽⁿ/

Nom comun

desencantament masculin

Declinason
Singular	Plural
desencantament	desencantaments
[dezeŋkantaˈmen]	[dezeŋkantaˈmens]

1. Pèrda de las illusions.
2. Estat de la persona que sas esperanças li decebon.

Sinonims

• decepcion
• desencant
• desenganament
• desenlusiment
• desillusion
• frustracion

Antonims

• encantament
• illusion

Traduccions

alemand: Enttäuschung (de) anglés: disenchantment (en), disappointment (en) basc: catalan: desencant (ca), desencantament (ca)

espanhòl: desencanto (es), desencantamiento (es) francés: désenchantement (fr), déception (fr) italian: disincanto (it), delusione (it) portugués: desilusão (pt), desencantamento (pt), decepção (pt)

Catalan

Etimologia

De desencantar

Prononciacion

/dəzəŋkəntəˈmen/, /dəzəŋkəntəˈmen/

Nom comun

desencantament masculin

Declinason
Singular	Plural
desencantament	desencantaments

1. desencantament ^(oc)