desencantar

Occitan

Etimologia

De encantar amb lo prefix «-des»

Prononciacion

lengadocian, gascon /dezeŋkanˈta/, /dezeŋkanˈta/

provençau /dezẽⁿkãⁿˈta/, /dezẽⁿkãⁿˈta/

Sillabas

en|can|tar

Vèrb

desencantar

1. Far desprene d’un encantament.
2. (Sens figurat) Desenganar d’una passion, d’un afogament.
3. Privar qualqu’un dels gosts, dels sentiments, de las illusions que rabisson sa vida.

se desencantar

1. Pèrdre sas illusions.

Sinonims

• decebre
• desenlusir
• desenganar
• frustrar

Antonims

• encantar
• illusionar

Traduccions

alemand: entzaubern (de), enttäuschen (de) (figurat) anglés: disenchant (en), disillusion (en) basc: catalan: desencantar (ca), desencisar (ca)

espanhòl: desencantar (es) francés: désenchanter (fr), décevoir (fr), désillusionner (fr) italian: disincantare (it), disilludere (it) portugués: desencantar (pt)

Catalan

Etimologia

De encantar amb lo prefix «-des»

Prononciacion

/dəzəŋkənˈta/, /dəzəŋkənˈta/

Sillabas

en|can|tar

Vèrb

desencantar

1. desencantar ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

De encantar amb lo prefix «-des»

Prononciacion

/d̪esẽŋkãn̪ˈt̪aɾ/, /d̪esẽŋkãn̪ˈt̪aɾ/

Sillabas

en|can|tar

Vèrb

desencantar

1. desencantar ^(oc)

Portugués

Etimologia

De encantar amb lo prefix «-des»

Prononciacion

Portugal /dɨzẽkɐ̃ˈtaɾ/, /dɨzẽkɐ̃ˈtaɾ/

Brasil /dezẽkɐ̃ˈtaɾ/, /dezẽkɐ̃ˈtaɾ/, /dezẽkə̃ˈta/, /dezẽkə̃ˈta/

Sillabas

en|can|tar

Vèrb

desencantar

1. desencantar ^(oc)