desenselar

Occitan

Etimologia

Derivat de selar.

Prononciacion

lengadocian /dezenseˈla/, /dezenseˈla/

provençau /dezẽⁿseˈla/, /dezẽⁿseˈla/

Vèrb

desenselar

1. Pel caval o la montura, botar fòra de la sèla çò qu'i a dessús, son cavalièr.

Variantas dialectalas

• desenserar (gascon)

Parents

• selar
  • enselar
  • desselar

Sinonims

• desarçonar
• descavalar (gascon)
• desmontar (lengadocian)
• sèravirar (gascon)

Traduccions

alemand: abwerfen (de) anglés: unseat (en) basc: zaldigabetu (eu) catalan: desarçonar (ca), desmuntar (ca) espanhòl: desarzonar (es) francés: désarçonner (fr) italian: disarcionare (it) portugués: derrubar (pt)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	desenselar
Gerondiu	desenselant
Participi passat
	singular			plural
masculin	desenselat			desenselats
femenin	desenselada			desenseladas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	desensèli desensèle	desensèlas	desensèla	desenselam	desenselatz	desensèlan
Imperfach	desenselavi	desenselavas	desenselava	desenselàvem	desenselàvetz	desenselavan
Preterit	desenselèri	desenselères	desenselèt	desenselèrem	desenselèretz	desenselèron
Futur	desenselarai	desenselaràs	desenselarà	desenselarem	desenselaretz	desenselaràn
Condicional	desenselariái	desenselariás	desenselariá	desenselariam	desenselariatz	desenselarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	desensèle	desensèles	desensèle	desenselem	desenseletz	desensèlen
Imperfach	desenselèssi	desenselèsses	desenselès desenselèsse	desenselèssem	desenselèssetz	desenselèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	desensèla !	—	desenselem !	desenselatz !	—
Negatiu	—	desensèles pas !	—	desenselem pas !	desenseletz pas !	—
Nòtas

Lemosin

Infinitiu	desenselar
Gerondiu	desenselant
Participi passat
	singular			plural
masculin	desenselat			desenselats
femenin	desenselada			desenseladas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Present	desensele	desenselas	desensela	desenselam	desenselatz	desenselan desenselen
Imperfach	desenselava	desenselavas desenselaves	desenselava	desenselavam desenselavem	desenselavatz desenselavetz	desenselavan desenselaven
Preterit	desenselei	desenseleras desenseleres	desenselet	desenseleram desenselerem	desenseleratz desenseleretz	desenseleren
Futur	desenselarai	desenselaras	desenselará	desenselarem	desenselaretz	desenselaran
Condicional	desenselariá	desenselarias	desenselariá	desenselariam	desenselariatz	desenselarian
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Present	desensele	desenseles	desensele	desenselem	desenseletz	desenselen
Imperfach	desenselessa	desenselessas	desenselessa	desenselessam desenselessem	desenselessatz	desenselessan desenselessen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Afirmatiu	—	desensela !	—	desenselam !	desenselatz !	—
Negatiu	—	desenselas pas !	—	desenselam pas !	desenselatz pas !	—
Nòtas