desgarnir

əs

Occitan

Etimologia

De garnir amb lo prefix «-des»

Prononciacion

lengadocian, provençau /desgaɾˈni/, /desgaɾˈni/

provençau /desgaʀˈni/, /desgaʀˈni/

Sillabas

des|gar|nir

Vèrb

desgarnir (lengadocian) , (provençau)

1. Levar de quicòm çò que lo garnissiá.
   • Desgarnir un bòsc de sus arbres.
   • Desgarnir un membre de sus mòbles
2. Levar lo garniment de quicòm.
   • Desgarnir un coissin, un vestimemt
3. (militar) Demesir lo nombre de las tropas que forman un batalhon, una armada.
   • L'estrategia èra de desgarnir lo centre de l'armada, per fortificar las alas.
4. (especialament, militar) Voidar una partida considerabla d'una garnison o de sas municions.
5. (especialament, marina) Levar l'armeg d'un naviri.
6. (especialament, bestia de tira) Levar l'arnesc de las bèstias de tira.

se desgarnir (lengadocian) , (provençau)

1. (Sens figurat, comèrci) Se desfar de son argent comptant.
2. (Familièr) Pèrdre lo pel, venir calvet.

Variantas dialectalas

• desguarnir (gascon)

Sinonims

• desfornir
• desemplir
• voidar
• desarnescar

Derivats

• desgarniment