desonor

Occitan

Etimologia

De onor amb lo prefix «des-»

Prononciacion

/dezuˈnu/, /dezuˈnu/

Sillabas

de|so|nor

Nom comun

desonor masculin

Declinason
Singular	Plural
desonor	desonors
[dezuˈnu]	[dezuˈnus]

1. Pèrda de l'onor.

Variantas dialectalas

• desaunor (gascon)
• desondre (lengadocian, gascon)

Sinonims

• desgràcia / disgràcia
• vergonha
• infamia

Parents

• desonorable
• desonorant
• desonorar

Traduccions

alemand: Schande (de), Unehre (de) anglés: dishonor (en) (EUA), (RU) basc: catalan: deshonor (ca), deshonrar (ca)

espanhòl: deshonor (es), deshonra (es) francés: déshonneur (fr) italian: disonore (it) portugués: desonra (pt)