destressa

Occitan

Etimologia

D'un latin *districtia de districtus (que dona destrech e districte)

Prononciacion

lengadocian, gascon /desˈtɾeso̞/, /desˈtɾeso̞/

procençau /desˈtʀesə/, /desˈtʀesə/

Sillabas

des|tre|ssa

Nom comun

destressa femenin

Declinason
Singular	Plural
destressa	destressas
[desˈtɾeso̞]	[desˈtɾeso̞s]

1. Angoissa causada per un malaür venent.
2. Situacion malastrosa ; confusion critica que sarra lo còr.
3. Situacion de vida mai que dificila, materialament e emotivament.
4. (Camin de fèrre, Marina) Situacion de perilh que crida un secors urgent.
5. (Sens figurat) Accion que fa mòstra qu’una persona es dins un empach cochós.

Sinonims

• caitivièr
• desrei
• destorbi
• desvari
• misèria
• treboladís

Traduccions

alemand: Not (de), Notlage (de), Bedrängnis (de) anglés: distress (en), plight (en), emergency (en) basc: catalan: angoixa (ca), destret (ca), estretor (ca)

espanhòl: angustia (es), peligro (es), auxilio (es) francés: détresse (fr) italian: pericolo (it), soccorso (it), angoscia (it) portugués: socorro (pt), perigo (pt), angústia (pt)