devòt

Occitan

Etimologia

Del latin devotus compausat de la preposicion «de-» e de voveo (« vodar »).

Prononciacion

lengadocian, gascon /deˈβɔt/, /deˈβɔt/

provençau /deˈvɔt/, /deˈvɔt/

Sillabas

de|vòt

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	devòt	devòts
	[deˈβɔt]	[deˈβɔts]
Femenin	devòta	devòtas
	[deˈβɔto̞]	[deˈβɔto̞s]

devòt

1. Qu'es dispausat a far tot per èsser util o agradiu a qualqu’un.
2. (Religion) Qu'a lo caractèr de la devocion.
3. (Religion) Ligat a las practicas religiosas.
4. (Pejoratiu) Beat, serviciós.

Parents

• devocion

Derivats

• devòtament

Sinonims

Qu'es dispausat a far tot per qualqu'un

• abnegat
• fidèl

Qu'es devòt en religion

• piós

Traduccions

Qu'es dispausat a far tot per qualqu'un
alemand: hingebungsvoll (de) anglés: devoted (en) basc: catalan: fidel (ca) espanhòl: devoto (es) francés: dévoué (fr) italian: devote (it) portugués: devotado (pt)

devòt en religion
alemand: fromm (de) anglés: devout (en) basc: catalan: devot (ca) espanhòl: devoto (es) francés: dévot (fr) italian: devote (it) portugués: devoto (fr)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
devòt	devòts
[deˈβɔt]	[deˈβɔts]

devòt masculin, (femenin: devòta)

1. Lo que fa un acte d'abnegacion.
2. Apassionat zelat.
3. (Religion) Lo qui fa consistir la religion dins las practicas exterioras del culte.

Locucions

• fals devòt
• vòstre devòt

Traduccions

Lo devòt en religion
alemand: Frömmler (de) anglés: devout (en) basc: catalan: devot (ca) espanhòl: devoto (es) francés: dévot (fr) italian: devote (it) portugués: devoto (fr)