deveira

Occitan

Etimologia

de deure amb lo sufix «-eira»

Prononciacion

/deˈβejɾo̞/, /deˈβejɾo̞/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
deveira	deveiras
[deˈβejɾo̞]	[deˈβejɾo̞s]

deveira (lengadocian) ; femenin, (femenin: deveire)

1. (Finança) La que deu d’argent, que ten un deute.

Variantas dialectalas

• deveiritz (provençau) / deverèla (provençau)

Sinonims

• debitritz
• deuteira (lengadocian)
• deutora (gascon)
• devedora (gascon)

Antonims

• creancièra
• creditora (gascon)
• creditritz (lengadocian)
• prestaira

Traduccions

alemand: Schuldner (de) anglés: debtor (en), obligor (en) catalan: deutora (ca) espanhòl: deudora (es)

francés: débitrice (fr) italian: debitrice (it) basc: zorduna (eu) portugués: devedora (pt)