devinaire
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- De devinar
Prononciacion
- lengadocian, gascon /deβiˈnajɾe/
- provençau /deviˈnajʀe/
Sillabas
de|vi|nai|re
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | devinaire | devianaires |
| [deβiˈnajɾe] | [deβiˈnajɾes] | |
| Femenin | devinaira | devinairas |
| [deβiˈnajɾo̞] | [deβiˈnajɾo̞s] | |
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian, provençau | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | devinaire | devinaires |
| Femenin | devinairitz | devinairises |
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : provençau | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | devinaire | devianires |
| Femenin | devinairèla | devinarèlas |
devinaire
- Relatiu a l'art dels devinaires e de las devinairises
- Que sembla èsser produch pel poder de la divinacion.
Sinonims
Parents
Traduccions
| Que sembla èsser produch pel poder de la divinacion | |
|---|---|
| |
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | |
| Singular | Plural |
| devinaire | devianires |
| [deβiˈnajɾe] | [deβiˈnajɾes] |
devinaire masculin, (femenin: devinaira / devinairitz / devinairèla)
- Òme que pretend predire los eveniments que van venir e descobrir las causas amagadas.
Sinonims
Parents
Traduccions
|