diürnal

Occitan

Etimologia

De diürn

Prononciacion

/diyɾˈnal/, /diyɾˈnal/

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	diürnal	diürnals
	[diyɾˈnal]	[diyɾˈnals]
Femenin	diürnala	diürnalas
	[diyɾˈnalo̞]	[diyɾˈnalo̞s]

diürnal masculin

1. Que se rapòrta al temps considerat jorn après jorn: quotidian.
2. (Antiquitat romana) Se ditz dels actes acampats dins un registre oficial que rapòrta jorn après jorn los eveniments publics.

Traduccions

alemand: anglés: basc: catalan: diürnal (ca)

espanhòl: francés: italian: portugués:

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
diürnal	diürnals
[diyɾˈnal]	[diyɾˈnals]

diürnal masculin

1. (Religion) Dins la Glèisa catolica, libre de las pregàrias qu'òm dich de jorn.
2. Libre que relata los eveniments jorn après jorn.

Traduccions

alemand: anglés: diurnal (en) basc: catalan: diürnal (ca)

espanhòl: diurno (es), diurnal (es) francés: diurnal (fr) italian: diurno (it) portugués: diurno (pt)

Catalan

Etimologia

De diürn

Prononciacion

[?]

Nom comun

diürnal masculin

Declinason
Singular	Plural
diürnal	diürnals

1. diürnal ^(ca)

diürnal femenin

1. Letra diürnala