distraccion

Occitan

Etimologia

Del latin distractio « desunion, desaccòrdi, discòrdia, alunhament »

Prononciacion

lengadocian /distɾaˈt͡sju/, /distɾaˈt͡sju/

lengadocian, gascon /distɾakˈsju/, /distɾakˈsju/

procençau /distʀakˈsjũⁿ/, /distʀakˈsjũⁿ/

Sillabas

dis|trac|cion

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
distraccion	distraccions
[distɾaˈt͡sju]	[distɾaˈt͡sjus]

distraccion femenin

1. Inatencion, inaplicacion de la pensada a las causas qu'òm caldriá s’ocupar.
2. Resultat de la quita inatencion.
3. (per extension) Çò qu'amusa, assolaçar la ment.
4. (Drech, Justícia) Separacion d’una partisa d’amb son tot.

Parents

• distrach / distrait
• distraire

Sinonims

• amusament / amuseta
• divertiment
• recreacion
• solaç

Traduccions

alemand: Zerstreuung (de) anglés: distraction (en) basc: catalan: distracció (ca)

espanhòl: distracción (es) francés: distraction (fr) italian: distrazione (it) portugués: distracção (pt), distração (pt)