distrach

Occitan

Etimologia

De distraire

Prononciacion

lengadocian /disˈtɾat͡ʃ/, /disˈtɾat͡ʃ/

procençau /disˈtʀat͡ʃ/, /disˈtʀat͡ʃ/

Sillabas

dis|trach

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	distrach	distraches
	[disˈtɾat͡ʃ]	[disˈtɾat͡ʃes]
Femenin	distracha	distracha
	[disˈtɾat͡ʃo̞]	[disˈtɾat͡ʃo̞s]

distrach (lengadocian) , (provençau)

1. Qu’a pas d’atencion per çò dich o fach, qu’es pas a l'escota de çò dich.
   • Es tan distrach que se remembra de pas res.
2. Qu'indica qu'òm es distrach.
   • Un agach distrach.

Variantas dialectalas

• distrait (lengadocian)
• distrèit (gascon)

Sinonims

• capleugièr
• èsser dins la luna
• estordit
• inatentiu

Derivats

• distrachament

Parents

• distraccion

Traduccions

alemand: zerstreut (de), geistesabwesend (de) anglés: distracted (en) basc: catalan: distret (ca)

espanhòl: descuidado (es) francés: distrait (fr) italian: negligente (it), noncurante (it), sbadato (it) portugués: distraído (pt)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
distrach	distraches
[disˈtɾat͡ʃ]	[disˈtɾat͡ʃes]

distrach (lengadocian) , (provençau) ; masculin, (femenin: distracha)

1. Lo qu’es distrach de natura.

Forma de vèrb

distrach

1. participi passat al masculin singular de distraire