distracha

Occitan

Etimologia

De distraire

Prononciacion

lengadocian /disˈtɾat͡ʃo̞/, /disˈtɾat͡ʃo̞/

procençau /disˈtʀat͡ʃə/, /disˈtʀat͡ʃə/

Sillabas

dis|tra|cha

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
distracha	distrachas
[disˈtɾat͡ʃo̞]	[disˈtɾat͡ʃo̞s]

distracha (lengadocian) , (provençau) ; femenin, (masculin: distrach)

1. La qu’es distracha de natura.

Variantas dialectalas

• distraita (lengadocian)
• distrèita (gascon)

Forma d'adjectiu

distracha

1. femenin singular de distrach

Forma de vèrb

distracha

1. participi passat al femenin singular de distraire