Occitan

Del latin vulgar *ericio, e del latin classic ericius.

/ejˈɾis/

Nom comun

eiriç masculin (lengadocian)

Pichon mamifèr insectivòr que la pel de l'esquina es cobèrta d'espinas.
(per analogia) Quin que siá objècte coma eriçat d'espina.
(per analogia, botanica) Clòsc espinós qu'envolopa la castanha (fruch del castanh), lo marron (fruch del castanh o del marronièr), de la faja (fruch del fau).

Clòsc espinós

Pichon mamifèr amb espinas
alemand: Igel ^(de) anglés: hedgehog ^(en) asturian: corcuspín ^(ast), perrucuspín ^(ast) basc: triku ^(eu) catalan: eriçó ^(ca) espanhòl: erizo ^(es) francés: hérisson ^(fr) italian: riccio ^(it) naut sorab: jěž ^(hsb) portugués: ouriço ^(pt)

Clòsc espinós
alemand: Kastanienschale ^(de) anglés: shuck ^(en) basc: morkots ^(eu), lakatz ^(eu) catalan: perelló ^(ca), pelló ^(ca) espanhòl: erizo ^(es) francés: bogue ^(fr) italian: riccio ^(it) portugués: ouriço ^(pt)