embocar

Vejatz tanben : embocar, emboçar

Occitan

Etimologia

De boca amb lo prefix en- e lo sufix -ar

Prononciacion

lengadocian, gascon /embuˈka/, /embuˈka/

provençau /ẽⁿbuˈka/, /ẽⁿbuˈka/

Vèrb

embocar

1. Intrar dins un grau, un pas, una carriera, ...
2. Far passar per la boca d'una persona o d'un animal, manjar avidament o far manjar qualqu'un o un animal.
3. Introduire quicòm per lo boca d'un forn.
4. (Musica) Portar a sa boca un instrument de vent per lo far sonar.

s'embocar

1. Se ditz d'un cors d'aiga quand s'escampa dins un riu, un fluvi, un estanh o la mar.

Sinonims

manjar avidament

• engolir

far manjar de fòrça

• embucar

inserir dins un forn

• enfornar

Derivats

• desembocar
• embocadís
• embocadura
• embocaire
• embocatge

Traduccions

embocar un instrument de musica
alemand: ansetzen (de) anglés: put to one’s mouth (en) basc: catalan: embocar (ca)	espanhòl: embocar (es) francés: enboucher (fr) italian: imboccare (it) portugués: embocar (pt)

Catalan

Etimologia

De boca amb lo prefix en- e lo sufix -ar

Prononciacion

Oriental: central /əmbuˈka/, /əmbuˈka/ balear /əmboˈka/, /əmboˈka/, /əmbuˈka/, /əmbuˈka/ alguerès /ambuˈka/, /ambuˈka/

Occidental: nord-occidental /emboˈka/, /emboˈka/ valencian /emboˈkaɾ/, /emboˈkaɾ/, /emboˈka/, /emboˈka/

Vèrb

embocar

1. embocar ^(oc) endacòm, de manjar, un instument.
2. amodar

Espanhòl

Etimologia

De boca amb lo prefix en- e lo sufix -ar

Prononciacion

/emboˈkaɾ/, /emboˈkaɾ/

Vèrb

embocar

1. embocar ^(oc) endacòm, de manjar, un instument.
2. amodar un afar, una accion en justícia.
3. Far créire quicòm.

Portugués

Etimologia

De boca amb lo prefix en- e lo sufix -ar

Prononciacion

[?]

Vèrb

embocar

1. embocar ^(oc) endacòm, de beure, un instument.
2. plaça lo mòrs din la boca d'un caval.