empalament

Occitan

Etimologia

De empalar amb lo sufix «-ment».

Prononciacion

lengadocian, gascon /empaˈlament/, /empaˈlament/

provençau /ẽⁿpaˈlamẽⁿ/, /ẽⁿpaˈlamẽⁿ/

Sillabas

em|pa|la|ment

Nom comun

empalament masculin

Declinason
Singular	Plural
empalament	empalaments
[empaˈlament]	[empaˈlaments]

Lo suplici d’empalament

1. Accion d'empalar, de s'empalar.
2. Lo suplici del pal: trasforament de la persona condemnada pel fondament.

Traduccions

alemand: Pfählung (de) anglés: impalement (en) basc: zintzilikatze (eu) catalan: empalament (ca)

espanhòl: empalamiento (es) francés: empalememt (fr) italian: impalamento (it) portugués: empalamento (pt), empalação (pt)

Catalan

Etimologia

De empalar amb lo sufix «-ment».

Prononciacion

/əmpələˈmen/, /əmpələˈmen/

Sillabas

em|pa|la|ment

Nom comun

empalament masculin

Declinason
Singular	Plural
empalament	empalaments

1. empalament ^(oc)