empoisonar

Occitan

Etimologia

De poison amb lo prefix em-.

Prononciacion

/empujzuˈna/, /empujzuˈna/ (lengadocian), /ɛ̃ᵐpwejzuˈna/, /ɛ̃ᵐpwejzuˈna/ (naut lemosin)

Lengadocian : escotar « empoisonar »

Vèrb

empoisonar

1. Tuar o ensajar de tuar amb de poison.
2. Infectar amb de poison.

Derivats

• empoisonament

Variantas dialectalas

• emposoar (gascon)
• empodoar (gascon)
• posoerar (gascon)

Traduccions

alemand: vergiften (de) anglés: to poison (en) catalan: enverinar (ca), emmetzinar (ca)

francés: empoisonner (fr) romanch: tös-chanter (rm)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	empoisonar
Gerondiu	empoisonant
Participi passat
	singular			plural
masculin	empoisonat			empoisonats
femenin	empoisonada			empoisonadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	empoisoni empoisone	empoisonas	empoisona	empoisonam	empoisonatz	empoisonan
Imperfach	empoisonavi	empoisonavas	empoisonava	empoisonàvem	empoisonàvetz	empoisonavan
Preterit	empoisonèri	empoisonères	empoisonèt	empoisonèrem	empoisonèretz	empoisonèron
Futur	empoisonarai	empoisonaràs	empoisonarà	empoisonarem	empoisonaretz	empoisonaràn
Condicional	empoisonariái	empoisonariás	empoisonariá	empoisonariam	empoisonariatz	empoisonarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	empoisone	empoisones	empoisone	empoisonem	empoisonetz	empoisonen
Imperfach	empoisonèssi	empoisonèsses	empoisonès empoisonèsse	empoisonèssem	empoisonèssetz	empoisonèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	empoisona !	—	empoisonem !	empoisonatz !	—
Negatiu	—	empoisones pas !	—	empoisonem pas !	empoisonetz pas !	—
Nòtas