emprene

Occitan

Etimologia

De prene amb lo prefix «em-»

Prononciacion

lengadocian /emˈpɾene/, /emˈpɾene/

provençau /ẽⁿˈpʀene/, /ẽⁿˈpʀene/

Sillabas

em|pre|ne

Vèrb

emprene (lengadocian) (provençau)

1. (lengadocian) , (provençau) Entreprene.
2. (lengadocian) Botar lo fuòc: encendre, embrasar, inflamar.

s'emprene (lengadocian)

1. Se prene de passion per una persona, per quicòm.

Variantas dialectalas

• emprendre (lengadocian, provençau)
• emprener (lemosin)
• empréner (gascon, auvernhat, lemosin)

Parents

• prene
  • aprene
  • comprene
  • desprene
  • entreprene
  • mesprene
  • reprene
  • susprene

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	emprendre / emprene
Gerondiu	emprenent
Participi passat
	singular			plural
masculin	emprés			empreses
femenin	empresa			empresas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	empreni	emprenes	empren	emprenèm	emprenètz	emprenon
Imperfach	empreniái	empreniás	empreniá	empreniam	empreniatz	emprenián
Preterit	emprenguèri	emprenguères	emprenguèt	emprenguèrem	emprenguèretz	emprenguèron
Futur	emprendrai	emprendràs	emprendrà	emprendrem	emprendretz	emprendràn
Condicional	emprendriái	emprendriás	emprendriá	emprendriam	emprendriatz	emprendrián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	emprenga	emprengas	emprenga	emprengam	emprengatz	emprengan
Imperfach	emprenguèsse	emprenguèsses	emprenguèsse	emprenguèssem	emprenguèssetz	emprenguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	empren !	—	emprengam !	emprengètz !	—
Negatiu	—	emprengas pas !	—	emprengam pas !	emprengatz pas !	—