emule

Occitan

Etimologia

Del latin aemulus « que cerca a imitar, qui cerca a egalar »

Prononciacion

/eˈmyle/, /eˈmyle/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
emule	emules
[eˈmyle]	[eˈmyles]

emule masculin, (femenin: emula)

1. Lo qu'emula, que cerca a imitar o a despassar qualqu'un.

Variantas

• emul

Parents

• emulacion
• emulador
• emular

Traduccions

alemand: Nacheifer (de) anglés: emulator (en) basc: catalan: èmul (ca) espanhòl: émulo (es) francés: émulo (fr) italian: emulo (it) portugués: émulo (pt)

Forma de vèrb

emule

1. primièra persona del singular del present del subjonctiu de emular
2. tresena persona del singular del present del subjonctiu de emular

Espanhòl

Prononciacion

/eˈmule/, /eˈmule/

Forma de vèrb

emule

1. primièra persona del singular del present del subjonctiu de emular
2. tresena persona del singular del present del subjonctiu de emular

Italian

Prononciacion

/ˈɛmule/, /ˈɛmule/

Forma de nom comun

emule

1. femenin singular de emula

Forma de vèrb

emule

1. primièra persona del singular del present de l'indicatiu de emulare

Portugués

Prononciacion

[?]

Forma de vèrb

emule

1. primièra persona del singular del present del subjonctiu de emular
2. tresena persona del singular del present del subjonctiu de emular