encant

Veire tanben : enquant

Occitan

Etimologia

De encantar

Prononciacion

/eŋˈkant/, /eŋˈkant/

Nom comun

encant (lengadocian) , masculin

Declinason
Singular	Plural
encant	encants
[eŋˈkant]	[eŋˈkants]

1. Encantament.

Sinonims

• embelinament
• pivelatge
• rabiment

Antonims

• desencant
• desillusion

Traduccions

alemand: Zauber (de) anglés: spell (en), enchantment (en) basc: catalan: encant (ca)

espanhòl: encanto (es) francés: enchantement (fr), charme (fr) italian: incanto (it) portugués: encanto (pt)

Catalan

Etimologia

(nom 1) De encantar

(nom 2) Del latin medieval inquantum

Prononciacion

[?]

Nom comun 1

encant masculin

Declinason
Singular	Plural
encant	encants

1. encant ^(oc)

Nom comun 2

encant masculin

1. enquant ^(oc)