enclavar

Occitan

Etimologia

(verb 1) Del bas latin inclavare, «embarrar a clau»

(verb 2) De clavèl

Prononciacion

lengadocian /eŋklaˈβa/, /eŋklaˈβa/

provençau /ẽⁿklaˈva/, /ẽⁿklaˈva/

Sillabas

en|cla|var

Vèrb 1

1. Fixar quicòm dins quicòm mai.
2. Engatjar quicòm dins quicòm mai en la fasent encambar.
3. Far dintrar un terren dins un autre.

s'enclavar (lengadocian) , (provençau)

1. Se ditz d'un terren que s'avançar dins un autre, s’i perlongar.

Sinonims

• enclausar (lengadocian, gascon)
• encastrar

Derivats

• desenclavar
• enclava
• enclavament
• enclavat

Traduccions

alemand: fest einstecken (de), fest hineinstecken (de) anglés: enclave (en) basc: catalan: enclavar (ca)

espanhòl: enclavar (es) francés: enclaver (fr) italian: inchiodare (it) portugués: encravar (pt)

Vèrb 2

enclavar (lengadocian) , (provençau)

1. Se ditz quand òm ferra un animal, ficar per accident un clavèl dins la carn puslèu que dins la bata.

s'enclavar (lengadocian) , (provençau)

1. S'espintar, se plantar.

Sinonims

• enclavelar

Derivats

• enclavadura
• enclavièra

alemand: vernageln (de) anglés: prick (en) basc: catalan: enclavar (ca)

espanhòl: enclavar (es) francés: enclouer (fr) italian: inchiodare (it) portugués: encravar (pt)

Catalan

Etimologia

(verb 1) Del bas latin inclavare, «embarrar a clau»

(verb 2) De clau

Prononciacion

Oriental: central /əŋkɫəˈβa/, /əŋkɫəˈβa/, balear /əŋkɫəˈva/, /əŋkɫəˈva/

Occidental: nord-occidental /eŋkɫaˈβa/, /eŋkɫaˈβa/, valencian /eŋkɫaˈvaɾ/, /eŋkɫaˈvaɾ/, /eŋkɫaˈβa/, /eŋkɫaˈβa/

Sillabas

en|cla|var

Vèrb 1 e 2

1. enclavar ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

(verb 1) Del bas latin inclavare, «embarrar a clau»

(verb 2) De clavo

Prononciacion

/eŋklaˈβ̞aɾ/, /eŋklaˈβ̞aɾ/

Sillabas

en|cla|var

Vèrb 1 e 2

1. enclavar ^(oc)