enclinacion

Occitan

Etimologia

Del latin inclinatio.

Prononciacion

/eŋklinaˈsju/, /eŋklinaˈsju/, procençau /ẽⁿklinaˈsjũⁿ/, /ẽⁿklinaˈsjũⁿ/

Sillabas

en|cli|na|sion

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
enclinacion	enclinacions
[eŋklinaˈsju]	[eŋklinaˈsjus]

enclinacion femenin

1. Accion o efièch d’enclinar o de s'enclinar.
   • Una enclinacion del cap.
2. Movement de l’arma que pòrta cap quicòm.
   • Enclinacion al ben, a la vertut, al jòc, al gorrinitge.
3. Movement du còr que pòrta a amar qualqu’un.
   • Aver, sentir de l’enclinacion per qualqu'un.

Variantas dialectalas

• inclinacion

Sinonims

• aclinament
• propension