Occitan

Etimologia

De forca amb lo prefix «-en».

Prononciacion

lengadocian, gascon /eɱfuɾˈka/

provençau /ẽⁿfuʀˈka/

Sillabas

en|for|car

Vèrb

enforcar

Prene amb una forca: forcar.
Se plaçar d'escambarlons sus una montura (un caval, un ase, ...), o un veïcul de doas ròdas (bicicleta, mòto, ...): s'escambarlar
Supliciar per la forca: penjar.

s'enforcar

Se ponchar amb una forca.

Derivats

Traduccions

Montar d'escambarlons

alemand: steigen ^(de), schwingen ^(de), besteigen ^(de)
anglés: get on ^(en), mount ^(en)
basc:
catalan: encamellar ^(ca)-se

prene amb una forca

espanhòl: amontonar ^(es), trabarse ^(es)
francés: enfourcher ^(fr)
italian: forcare ^(it)
portugués: forcar ^(pt)

Supliciar per la forca

Catalan

Etimologia

(verb 1) De forca amb lo prefix «-en».

(verb 2) De forc.

Prononciacion

Oriental: central /əɱfurˈka/, balear /əɱfoɾˈka/, /əɱfurˈka/

Occidental: nord-occidental /eɱforˈka/, valencià /eɱfoɾˈkaɾ/, /eɱfoɾˈka/

Sillabas

en|for|car

Vèrb 1

enforcar

enforcar ^(oc), dins los senses de: prene amb una forca, supliciar per la forcar.

Vèrb 2

enforcar

Trenar de manolhs d'alh, de ceba, ...

Espanhòl

Etimologia

De forca amb lo prefix «-en».

Prononciacion

[?]

Sillabas

en|for|car

Vèrb

enforcar

enforcar ^(oc), dins lo sens de: supliciar per la forcar.

Portugués

Etimologia

De forca amb lo prefix «-en».

Prononciacion

Portugal /ẽfoɾˈkaɾ/

Brasil /ĩfohˈkaɾ/, /ĩfoɾˈka/

Sillabas

en|for|car

Vèrb

enforcar

enforcar ^(oc), dins lo sens de: supliciar per la forcar.
Ofegar
(figurat) Vendre a estraça de mercat, gastar economicament.
Se desfar de çò presat.