engrunar

Occitan

Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

Prononciacion

[?]

Vèrb

engrunar

1. Desgarnir de sos gruns, una planta d'espiga, una gaspa o una teca.
2. Brigalhar, trissar, destruire.

• Èra un vièlh ermàs entre los autres, dins un canton color de pèira e d'olivièr. Èra barrat de pertot per una muralheta en pèira sèca que s'engrunava un pauc cada an. (Max Roqueta, Lo Camp de Sauvaire p.66, Verd Paradís )

Traduccions

anglés: catalan:

francés: égrener (fr) détruire (fr) italian:

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	engrunar
Gerondiu	engrunant
Participi passat
	singular			plural
masculin	engrunat			engrunats
femenin	engrunada			engrunadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	engruni engrune	engrunas	engruna	engrunam	engrunatz	engrunan
Imperfach	engrunavi	engrunavas	engrunava	engrunàvem	engrunàvetz	engrunavan
Preterit	engrunèri	engrunères	engrunèt	engrunèrem	engrunèretz	engrunèron
Futur	engrunarai	engrunaràs	engrunarà	engrunarem	engrunaretz	engrunaràn
Condicional	engrunariái	engrunariás	engrunariá	engrunariam	engrunariatz	engrunarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	engrune	engrunes	engrune	engrunem	engrunetz	engrunen
Imperfach	engrunèssi	engrunèsses	engrunès engrunèsse	engrunèssem	engrunèssetz	engrunèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	engruna !	—	engrunem !	engrunatz !	—
Negatiu	—	engrunes pas !	—	engrunem pas !	engrunetz pas !	—
Nòtas