ennoblir

Occitan

Etimologia

De nòble amb lo prefix en- e lo sufix -ir.

Prononciacion

/ennuˈβli/, /ennuˈβli/

Vèrb

ennoblir

1. Far venir nòble, balhar a una persona non nòbla un títol de noblesa.
2. Donar a quicòm un caractèr nòble.

s'ennoblir

1. Venir nòble

Derivats

• ennobliment

Sinonims

• anoblir

Sinonims

• banalizar

Traduccions

alemand: adeln (de) anglés: ennoble (en) basc: catalan: ennoblir (ca)

espanhòl: ennoblecer (es) francés: anoblir (fr) italian: nobilitare (it) portugués: enobrecer (pt)

Catalan

Etimologia

De noble amb lo prefix en- e lo sufix -ir.

Prononciacion

Oriental: central /ənnubˈbɫi/, /ənnubˈbɫi/, /ənnuˈβɫi/, /ənnuˈβɫi/, balear /ənnobˈbɫi/, /ənnobˈbɫi/, /ənnubˈbɫi/, /ənnubˈbɫi/

Occidental: nord-occidental /ennobˈbɫi/, /ennobˈbɫi/, /ennoˈβɫi/, /ennoˈβɫi/, valencian /ennoˈbɫiɾ/, /ennoˈbɫiɾ/, /ennoˈβɫi/, /ennoˈβɫi/

Vèrb

ennoblir

1. ennoblir ^(oc)