envit

Occitan

Etimologia

De envitar

Prononciacion

/emˈbit/, /emˈbit/

Sillabas

en|vi|ta|cion

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
envit	envits
[emˈbit]	[emˈbits]

envit masculin

1. Accion d’envitar.
2. Biais d’incitar qualqu’un a far quicòm.
3. (espacialament, jòcs de cartas) Carta qu'òm jòga per far conéisser son jòc per la partenari jògue dins la meteissa color.

Sinonims

• convit
• invit (lengadocian, provençau) / encit (gascon)
• invitacion

Traduccions

alemand: Bieten (de), Setzen (de), Reizen (de) anglés: promp (en) basc: catalan: envit (ca) (jòcs), convit (ca)

espanhòl: envite (es) (jòcs), convite (es) francés: invite (fr) italian: invito (it) portugués: apelo (pt) (jòcs), convite (pt)