enzime

Occitan

Etimologia

Del alemand Enzym, bastit amb lo grèc ancian zumê, «levam» e el, « dedins ».

Prononciacion

gascon /enˈzime/, /enˈzime/

Sillabas

en|zi|me

Nom comun

Declinason
Dialècte : gascon
Singular	Plural
enzime	enzimes
[enˈzime]	[enˈzimes]

enzime masculin

1. Cadun dels biocatalisadors de natura proteïca qu'intervenon dins lo metabolisme dels èsseres vivents modificant, e sovent accelerant, la velocitat de las reaccions quimicas cellularas que dins las condicions normalas de pH e de temperatura serián fòrça mai lenta.

Variantas dialectalas

• enzim

Derivats

• enzimatic
• enzimic
• enzimologia
• enzimoterapia
• antienzime
• apoenzime
• coenzime

Traduccions

alemand: Enzym (de) basc: entzima (eu) anglés: enzyme (en) catalan: enzim (ca)

espanhòl: enzima (es) francés: enzyme (fr) italian: enzima (it) portugués: enzima (pt)