eretèr

Occitan

Etimologia

Deu latin hereditarius, derivat de heres.

Prononciacion

/eɾeˈtɛ/, /eɾeˈtɛ/

França (Bearn) - Gascon : escotar « eretèr »

Sillabas

e | re | tèr

Nom comun

Declinason
Dialècte : gascon
	Singular	Plural
Masculin	eretèr	eretèrs
	[ereˈtɛ]	[eɾeˈtɛs]
Femenin	eretèra	eretèras
	[eɾeˈtɛɾo]	[eɾeˈtɛɾos]

eretèr masculin (gascon)

1. Òmi que receu los bens o l'argent d'ua persona defunta.
2. Designava l'ainat qui recebèva en eretatge la maison pairau, notadament en Bearn.

Variantas dialectalas

• aretèr (gascon)
• eretièr (lengadocian)
• eiretier (provençal), (lemosin)

Mots aparentats

• eretatge
• eretar

Traduccions

anglés: heir (en) catalan: hereu (ca) masculin espanhòl: heredero (es) masculin

francés: héritier (fr) masculin italian: erede (it) masculin o femenin