escafandre

Occitan

Etimologia

Pel francés scaphandre del grèc ancian σκάφος « barca » e ἀνδρός, genitiu singular de ἀνήρ, «òme».

Prononciacion

lengadocian, gascon /eskaˈfanðɾe/, /eskaˈfanðɾe/

provençau /eskaˈfãⁿdʀe/, /eskaˈfãⁿdʀe/

Sillabas

es|ca|fan|dre

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
escafandre	escafandres
[eskaˈfanðɾe]	[eskaˈfanðɾes]

escafandre masculin

1. (sotada) Mena de vestit ermeticament claus que comunica amb una pompa d'aire e permet a un sotaire de demorar sota l’aiga.
2. (per elipsi) Escafandre autonòm, permetent la respiracion independenta de la susfàcia.
3. (per analogia, astronautica) Combinason estanca e protectritz que ne se vestisson los espacionautas pendent sa demorança dins l’espaci, o sus la Luna.

Sinonims

per l'espaci

• combinason espaciala

Derivats

• escafandrièr

Traduccions

dispositiu per demorar sota l'aiga
alemand: Taucheranzug (de) anglés: diving suit (en) basc: catalan: escafandre (ca)	espanhòl: escafandra (es), escafandro (es) francés: scaphandre (fr) italian: scafandro (it) portugués: escafandro (pt)

Catalan

Etimologia

Pel francés scaphandre del grèc ancian σκάφος « barca » e ἀνδρός, genitiu singular de ἀνήρ, «òme».

Prononciacion

Balearic, Central /əskəˈfandɾə/, /əskəˈfandɾə/

Valencian /eskaˈfandɾe/, /eskaˈfandɾe/

Sillabas

es|ca|fan|dre

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
escafandre	escafandres
[eskaˈfanðɾe]

escafandre masculin

1. escafandre ^(oc)