espingòla

Occitan

Etimologia

Del latin spīnŭla « espina pichona »

Prononciacion

lengadocian /espinˈgɔlo̞/, /espinˈgɔlo̞/

provencau /espĩⁿˈgɔlə/, /espĩⁿˈgɔlə/

Sillabas

es|pin|gò|la

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
espingòla	espingòlas
[espinˈgɔlo̞]	[espinˈgɔlo̞s]

espingòla (lengadocian) , (provençau) ; femenin

D’espingòlas de plantas

Una espingòlas de cordurar

Una espingòla d'arma

1. (lengadocian) Apendix agut, dur e rigid d'unas plantas.
2. (lengadocian) (provençau) Tija pichona de metal que s'acaba a un tèrme per una punta e, a l’autre, per un cap.
3. (lengadocian) (botanica) Toja.
4. (lengadocian) (militar) fusilh gròs, cort, que lo canon èra envasat e que se cargava amb de gran de plomb, de gravas, de trocets de veire, etc: escopeta, tromblon.

Variantas dialectalas

• espingla (provençau)
• espinga (gascon)

Sinonims

• espilla

Derivats

• espingolar
• espingolièr

Traduccions

espilla
alemand: Stecknadel (de) femenin anglés: pin (en) catalan: agulla (ca) femenin, estella (ca) femenin, resquill (ca) masculin espanhòl: alfiler (es) masculin	francés: épingle (fr) femenin italian: spillo (it) masculin, ago (it) masculin portugués: alfinete (pt) masculin sicilian: spìngula (scn) femenin, agugghia (scn) femenin

toja
alemand: Stechginster (de) masculin anglés: gorse (en), furze (en), whin (en)	catalan: gatosa europea (ca) femenin francés: ajonc d'Europe (fr) masculin

Forma de vèrb

espingòla

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de espingolar
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de espingolar