esquinç

Occitan

Etimologia

De esquinçar.

Prononciacion

/esˈkins/, /esˈkins/

Nom comun

esquiç (lengadocian) , (gascon) ; masculin

Declinason
Singular	Plural
esquinç	esquinces
[esˈkins]	[esˈkinses]

L'esquinç al fodament d'una braga

1. Rompedura o fissada facha en esquinçant, en s'esquiçant.
2. Trauc resultant de la quita rompadura.

Sinonims

• acròc
• esquiç / esquiçadura / esquiçal
• esquinçadura / esquinçal
• estraç

Parents

• esquinçar
• esquinçat
• esquinçaire

Traduccions

alemand: Haken (de) anglés: glitch (en), snag (en), tear (en), rip (en), hole (en) basc: catalan: esquinç (ca), set (ca)

espanhòl: desgarrón (es), granja (es), roto (es) francés: accroc (fr), déchirure (fr) italian: spacco (it), strappo (it) portugués: rasgo (pt)