estofador

Occitan

Etimologia

De estofar amb lo sufix «-dor»

Prononciacion

/estufaˈðo̞/, /estufaˈðo̞/

Sillabas

es|tu|fa|dor

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
estofador	estofadors
[estufaˈðo̞]	[estufaˈðo̞s]

estofador masculin

1. Mena de boita facha de metal, qu'òm se servís per estofar e atudar de carbons ardents.
2. Luòc ont òm estofa, pas gaire airejat, ont òm manca d'aire.

Variantas dialectalas

aisinas e aparelhs

• estofader (gascon)

Referéncias

• Frédéric Mistral, Lou Trésor dóu Félibrige mis à jour, Marcel PETIT C.P.M., 2005