estofament

Occitan

Etimologia

De estofar amb lo sufix «-ment»

Prononciacion

lengadocian, gascon /estufaˈment/, /estufaˈment/

provençau /estufaˈmẽⁿ/, /estufaˈmẽⁿ/

Sillabas

es|tu|fa|ment

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
estofament	estofaments
[estufaˈment]	[estufaˈments]

estofament masculin

1. Manca de respirar; resultat d'estofar, de s'estofar
2. (Manhanariá) Accion d’estofar, de matar, los manhans.
3. (Musica) Dispositiu destinat a calar la vibracion de las còrdas d'un piano.

Sinonims

Manca de respirar

• asfixia
• estenhement
• ofegament
• sufocacion

Accion d'estofar

• estofatge