estopar

Occitan

Etimologia

(verb 1) De estopa

(verb 2) De stop

Prononciacion

/estuˈpa/, /estuˈpa/

França (Bearn) : escotar « estopar »

Sillabas

es|to|par

Vèrb 1

estopar

1. Tapar amb d'estopa o quicòm parièr.

Derivats

• estopada
• estopat

Sinonims

• calafatar
• estancar

Traduccions

alemand: abdichten (de) anglés: caulk (en), stop up (en) basc: catalan: estopejar (ca)

espanhòl: calafatear (es) francés: étouper (fr) italian: stoppare (it) portugués: vedar (pt)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	estopar
Gerondiu	estopant
Participi passat
	singular			plural
masculin	estopat			estopats
femenin	estopada			estopadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	estopi estope	estopas	estopa	estopam	estopatz	estopan
Imperfach	estopavi	estopavas	estopava	estopàvem	estopàvetz	estopavan
Preterit	estopèri	estopères	estopèt	estopèrem	estopèretz	estopèron
Futur	estoparai	estoparàs	estoparà	estoparem	estoparetz	estoparàn
Condicional	estopariái	estopariás	estopariá	estopariam	estopariatz	estoparián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	estope	estopes	estope	estopem	estopetz	estopen
Imperfach	estopèssi	estopèsses	estopès estopèsse	estopèssem	estopèssetz	estopèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	estopa !	—	estopem !	estopatz !	—
Negatiu	—	estopes pas !	—	estopem pas !	estopetz pas !	—
Nòtas

Vèrb 2

estopar

1. (cordura) Far un estopatge: arrestar l'esquiç d’una estòfa, d’un debàs.
2. (anglicisme) Arrestar, se plantar