estorneu

Veire tanben : estornèu

Un estorneu comun

Occitan

Etimologia

Del latin sturnus amb lo diminutiu -eu.

Prononciacion

/ejturˈnø/, /ejturˈnø/ (naut lemosin)

Sillabas

es | tor | neu (3)

Nom comun

Declinason
Dialècte : naut lemosin
Singular	Plural
estorneu	estorneus
[ejturˈnø]	[ejturˈnø]

estorneu masculin (lemosin) (vivaroaupenc)

1. Ornit. Auseu pichon de l'especia Sturnus vulgaris.

Variantas dialectalas

• estornèl (lengadocian)
• estorniu (gascon)
• estornèu (gascon)
• estornèth (gascon)
• estornuc (gascon)
• bistornèth (gascon)

Traduccions

alemand: Star (de) masculin anglés: starling (en) catalan: estornell (ca) masculin chèc: špaček (cs) espanhòl: estornino (es) masculin esperanto: sturno (eo) finlandés: francés: étourneau (fr) masculin gaelic irlandés: druid (ga)

islandés: stari (is) istriòt: sturniel (ist) masculin, sturnel (ist) masculin, stornel (ist) masculin, storno (ist) masculin italian: storno (it) masculin neerlandés: spreeuw (nl) polonés: szpak (pl) romanés: graur (ro) sicilian: sturnu (scn) masculin, sturneddu (scn) masculin suedés: stare (sv)