excepcion

Occitan

Etimologia

Del latin exceptio, venant de excipere (« exceptar, levar »).

Prononciacion

/eʦeˈʦju/, /eʦeˈʦju/

ex | cep | cion (3)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
excepcion	excepcions
[eʦeˈʦju]	[eʦeˈʦjus]

excepcion femenin

1. Accion d’exceptar.
2. (Par extension) Çò qu'es exceptat.

Derivats

• excepcional / excepcionau

Traduccions

alemand: anglés: exception (en) catalan: execepció (ca) espanhòl: excepción (es)

francés: exeption (fr) italian: eccezione (it) romanés: exepție (ro) portugués: excepção (pt)