exclamatiu

Occitan

Etimologia

De exclamacion.

Prononciacion

lengadocian /et͡sklamaˈtiw/, /et͡sklamaˈtiw/

gascon, provençau /eksklamaˈtiw/, /eksklamaˈtiw/

Sillabas

ex|cla|ma|tiu

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	exclamatiu	exclamatius
	[et͡sklamaˈtiw]	[et͡sklamaˈtiws]
Femenin	exclamativa	exclamativas
	[et͡sklamaˈtiβo̞]	[et͡sklamaˈtiβo̞s]

exclamatiu

1. Que fa mòstra d’exclamacion.
2. Qu'a un rapòrt amb l’exclamacion.

Parents

• exclamacion
• exclamar
• exclamatòri

Traduccions

alemand: Ausrufungs... (de), Ausruf... (de) anglés: exclamatory (en) basc: catalan: exclamatiu (ca)

espanhòl: exclamativo (es) italian: esclamativo (it) francés: exclamatif (fr) portugués: exclamativo (pt)

Occitan

Etimologia

De exclamació.

Prononciacion

oriental /əksləməˈtiw/, /əksləməˈtiw/, occidental /ekslamaˈtiw/, /ekslamaˈtiw/

Sillabas

ex|cla|ma|tiu

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	exclamatiu	exclamatius
Femenin	exclamativa	exclamatives

exclamatiu

1. exclamatiu ^(oc)