excomunicar

Occitan

Etimologia

Del latin eclesiastic excommunicare

Prononciacion

/eskumyniˈka/, /eskumyniˈka/

Sillabas

ex|co|mu|ni|car

Vèrb

excomunicar

1. (religion) Retirar de la comunion de la Glèisa.
2. (per analogia) Bandir d'una comunautat.

Variantas dialectalas

• excomuniar (lengadocian, gascon)

Parents

• excomunicacion

Sinonims

• escomenjar / escumenjar

Traduccions

alemand: exkommunizieren (de) anglés: excommunicate (en) basc: catalan: excomunicar (ca)

espanhòl: excomulgar (es), descomulgar (es) francés: excommunier (fr) italian: scomunicare (it) portugués: excomungar (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin eclesiastic excommunicare

Prononciacion

Oriental: central /əkskumuniˈka/, /əkskumuniˈka/, balear /əkskomuniˈka/, /əkskomuniˈka/, /əkskumuniˈka/, /əkskumuniˈka/

Occidental: nord-occidental /ekskomuniˈka/, /ekskomuniˈka/, valencian /ekskomuniˈkaɾ/, /ekskomuniˈkaɾ/, /ekskomuniˈka/, /ekskomuniˈka/

Sillabas

ex|co|mu|ni|car

Vèrb

excomunicar

1. excomunicar ^(oc)