fòssa

ʨ

Occitan

Etimologia

Del latin fossa, de fossum, supin de fodere, « foire ».

Prononciacion

lengadocian /ˈfɔso̯/, /ˈfɔso̯/

proveçau /ˈfɔsə/, /ˈfɔsə/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
fòssa	fòssas
[ˈfɔso̞]	[ˈfɔso̞s]

fòssa femenin

Una fòssa.

La fòssa oceanica atlantica.

Una fòssa d'orquestra

1. Cavitat dins lo sòl, lo mai sovent artificiala.
2. (Geologia) Depression oceanica de forma alongada, de brava grandor e prigondor.
   • La fòssa de las Marianas.
3. (Especialament) Trauc cavat dins la tèrra e dins lo qual òm sebelís los mòrts.
4. (Espectacle) Partida del teatre situada abans l'empont, invisibla del public, dins la quala se plaça l’orquèstra.
5. (Anatomia) Cavitat mai o mens granda, que la boca es mai larga que lo fons.
   • Las fòssas nasalas.

Variantas dialectalas

• hòssa (gascon)

Sinonims

• clòt / clòta
• trauc

Derivats

• fossaire

Locucions

• fòssa septica

Traduccions

alemand: Grube (de), Grab (de) (de sevelir), Tiefseegraben (de) (marina), Orchestergraben (de) (orquèstra) anglés: pit (en), fossa (en), burial pit (en) (de sevelir), trench (en) (marina) basc: zanga (eu) catalan: fossa (ca) espanhòl: fosa (es), foso de orquesta (es) francés: fosse (fr) italian: fossa (it) portugués: fossa (pt), fosso de orquestra (pt)