fautiu

Occitan

Etimologia

De fauta amb lo sufix «-iu».

Prononciacion

/fawˈtiw/, /fawˈtiw/

Sillabas

fau|tiu

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	fautiu	fautius
	[fawˈtiw]	[fawˈtiws]
Femenin	fautiva	fautivas
	[fawˈtiβo̞]	[fawˈtiβo̞s]

fautiu

1. Qu'es subjète per falhir, pecar, mancar, far error.
2. (Per extension) Qu'a comés una fauta.
3. Se ditz de las causas que representan una fauta, que contenon una fauta.

Sinonims

• fautenc
• fautible
• fautís
• fautor

Mots aparentats

• fauta
• fautar

Traduccions

alemand: schuld (de), schuldig (de) anglés: faltering (en) (per las personas), faulty (en) (per las causas) basc: catalan: en falta (ca)

espanhòl: infractor (es), culpable (es) francés: fautif (fr) italian: colpevole (it), errato (it) portugués: culpado (pt), infrator (pt)