fenar

Occitan

Etimologia

De fen.

Prononciacion

/feˈna/, /feˈna/

Sillabas

fe | nar

Vèrb

fenar

1. Agr. Virar e tornar virar l'èrba d'un prat dalhat per la far secar.
2. Produire de fen.

Variantas dialectalas

• fenejar
• fenairar
• henejar (gascon)
• hejar (gascon)

Derivats

• fenaire
• fenièra
• fenador (lemosin)
• feniera (provençal), (lemosin), (vivaroalpenc)

Traduccions

anglés: to make hay (en) catalan: fenificar (ca)

francés: faner (fr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	fenar
Gerondiu	fenant
Participi passat
	singular			plural
masculin	fenat			fenats
femenin	fenada			fenadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	feni fene	fenas	fena	fenam	fenatz	fenan
Imperfach	fenavi	fenavas	fenava	fenàvem	fenàvetz	fenavan
Preterit	fenèri	fenères	fenèt	fenèrem	fenèretz	fenèron
Futur	fenarai	fenaràs	fenarà	fenarem	fenaretz	fenaràn
Condicional	fenariái	fenariás	fenariá	fenariam	fenariatz	fenarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	fene	fenes	fene	fenem	fenetz	fenen
Imperfach	fenèssi	fenèsses	fenès fenèsse	fenèssem	fenèssetz	fenèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	fena !	—	fenem !	fenatz !	—
Negatiu	—	fenes pas !	—	fenem pas !	fenetz pas !	—
Nòtas