frontal

Occitan

Etimologia

Del latin frontalis.

Prononciacion

/fɾunˈtal/, /fɾunˈtal/

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	frontal	frontals
	[fɾunˈtal]	[fɾunˈtals]
Femenin	frontala	frontalas
	[fɾunˈtalo̞]	[fɾunˈtalo̞s]

frontal (lengadocian)

1. (Anatomia) Qu'a un rapòrt o qu'aperten al front.
2. Qu'es situat sul front.
3. Qu'es plaçat de front.
4. Qu'ataca frontalament.

Sillabas

fron|tal

Variantas dialectalas

• frontau (gascon, provençau)

Derivats

• frontalament
• frontalièr

Traduccions

alemand: frontal (de), Stirn... (de) (anatomia) anglés: frontal (en) basc: catalan: frontal (ca)

espanhòl: frontal (es) francés: frontal (fr) italian: frontale (it) portugués: frontal (pt)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
frontal	frontals
[fɾunˈtal]	[fɾunˈtals]

frontal (lengadocian)

1. (anatomia, per elipsi) Òs frontal.
2. (armariá) Pèça d’armadura que cobrís lo front d’un caval caparaçonat.
3. (arquitectura) Faciada d'un bastiment.
4. (medecina tradicionala) Cataplasma qu'òm pausa sul front.
5. (liturgia, art) Peça de tela, de fusta decorada, de metal, etc., plaçada davant la taula de l’altar
6. (religion) Mena de bendèl que los josieus portavan sul front per pregiar dins una sinagòga.

Alemand

Etimologia

Del latin frontalis.

Prononciacion

/fʁɔnˈtaːl/, /fʁɔnˈtaːl/

Sillabas

fron|tal

Adjectiu

frontal

1. frontal ^(oc)

Anglés

Etimologia

Del latin frontalis.

Prononciacion

general /ˈfɹʌntəl/, /ˈfɹʌntəl/, /ˈfɹʌntl̩/, /ˈfɹʌntl̩/

America /ˈfɹʌntl̩/, /ˈfɹʌntl̩/, /ˈfɹʌnl̩/, /ˈfɹʌnl̩/

Sillabas

fron|tal

Adjectiu

frontal

1. frontal ^(oc)

Nom comun

frontal

Declinason
Singular	Plural
frontal	frontals

1. frontal ^(oc), òs
2. frontal ^(oc), decòrs d'altar
3. frontal ^(oc), faciada

Catalan

Etimologia

Del latin frontalis.

Prononciacion

Oriental: central /fɾunˈtaɫ/, /fɾunˈtaɫ/, balear /fɾonˈtaɫ/, /fɾonˈtaɫ/, /fɾunˈtaɫ/, /fɾunˈtaɫ/

Occidental: /fɾonˈtaɫ/, /fɾonˈtaɫ/

Sillabas

fron|tal

Adjectiu

frontal masculin o femenin, (plurals: frontals)

1. frontal ^(oc)

Nom comun

frontal masculin

Declinason
Singular	Plural
frontal	frontals

1. frontal ^(oc), òs
2. frontal ^(oc), decòrs d'altar
3. frontal ^(oc), cataplasma

Espanhòl

Etimologia

Del latin frontalis.

Prononciacion

/fɾon̪ˈt̪al/, /fɾon̪ˈt̪al/

Sillabas

fron|tal

Adjectiu

frontal masculin o femenin, (plurals: frontales)

1. frontal ^(oc)

Nom comun

frontal masculin

Declinason
Singular	Plural
frontal	frontales

1. frontal ^(oc), òs
2. frontal ^(oc), decòrs d'altar
3. frontal ^(oc), armariá

Francés

Etimologia

Del latin frontalis.

Prononciacion

/fʁɔ̃tal/, /fʁɔ̃tal/

Sillabas

fron|tal

Adjectiu

frontal

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	frontal	frontale
	[fʁɔ̃tal]	[fʁɔ̃tal]
Femenin	frontaux	frontales
	[fʁɔ̃to]	[fʁɔ̃tal]

1. frontal ^(oc)

Nom comun

frontal masculin

1. frontal ^(oc), òs
2. frontal ^(oc), cataplasme
3. frontal ^(oc), armariá
4. (comèrci) presentador

Portugués

Etimologia

Del latin frontalis.

Prononciacion

Portugal /fɾõˈtaɫ/, /fɾõˈtaɫ/

Brasil /fɾõˈtaw/, /fɾõˈtaw/

Sillabas

fron|tal

Adjectiu

frontal masculin o femenin, (plurals: frontales)

1. frontal ^(oc)

Nom comun

frontal masculin

Declinason
Singular	Plural
frontal	frontales

1. frontal ^(oc), òs
2. frontal ^(oc), faciada
3. Decòrs de pòrta o de fenèstra
4. frontal ^(oc), decòrs d'altar
5. frontal ^(oc), bendèl dels josieus