fustatge

Occitan

Fustatge d'una teulada.

Etimologia

De fusta amb lo sufix -atge.

Prononciacion

/fysˈtad͡ʒe/, /fysˈtad͡ʒe/

Lengadocian : escotar « fustatge »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
fustatge	fustatges
[fysˈtad͡ʒe]	[fysˈtad͡ʒes]

fustatge masculin

1. Assemblatge de pèças de fusta que servís d'estructura a la cobèrta d'un ostal.

Variantas dialectalas

• hustatge (gascon)
• carpenta
• fustam

Traduccions

anglés: bent (en) catalan: carcassa (ca) femenin

francés: charpente (fr) femenin