futil

Occitan

Etimologia

Del latin futilis « fugidís, que daissa escapar çò contengut ».

Prononciacion

/fyˈtil/, /fyˈtil/

França (Bearn) : escotar « futil »

Sillabas

fu|til

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	futil	furils
	[fyˈtil]	[fyˈtils]
Femenin	futila	futilas
	[fyˈtilo̞]	[fyˈtilo̞s]

futil

1. Qu'es frivòl, qu'es de pauca de consequéncia, de pauca de consideracion.
2. Qu’agrada las causas de pauca de consequéncia.

Variantas

• futile

Derivats

• futilament
• futilitat

Traduccions

alemand: belanglos (de), unbedeutend (de), wertlos (de) anglés: futile (en) basc: alferrikako (eu) catalan: fútil (ca)

espanhòl: fútil (es) francés: futile (fr) italian: futile (it) portugués: fútil (pt)