futile

Occitan

Etimologia

Del latin futilis « fugidís, que daissa escapar çò contengut ».

Prononciacion

/fyˈtile/, /fyˈtile/

França (Bearn) : escotar « futile »

Sillabas

fu|ti|le

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	futile	furiles
	[fyˈtil]	[fyˈtils]
Femenin	futila	futilas
	[fyˈtilo̞]	[fyˈtilo̞s]

futile

1. Qu'es frivòle, qu'es de pauca de consequéncia, de pauca de consideracion.
2. Qu’agrada las causas de pauca de consequéncia.

Variantas

• futil

Derivats

• futilament
• futilitat

Traduccions

alemand: belanglos (de), unbedeutend (de), wertlos (de) anglés: futile (en) basc: alferrikako (eu) catalan: fútil (ca)

espanhòl: fútil (es) francés: futile (fr) italian: futile (it) portugués: fútil (pt)

Anglés

Etimologia

Pel francés futile del latin futilis « fugidís, que daissa escapar çò contengut ».

Prononciacion

RU /ˈfjuːtaɪl/, /ˈfjuːtaɪl/

EUA /ˈfjutaɪl/, /ˈfjutaɪl/, /ˈfjutaɪəl/, /ˈfjutaɪəl/, /ˈfjutəl/, /ˈfjutəl/

Sillabas

fu|tile o fu|ti|le

Adjectiu

futile

1. futile ^(oc) / futila ^(oc)

Francés

Etimologia

Del latin futilis « fugidís, que daissa escapar çò contengut ».

Prononciacion

/fytil/, /fytil/

Sillabas

fu|tile

Adjectiu

futile masculin o femenin, (plurals: futiles)

1. futile ^(oc)