gòrja

Occitan

Etimologia

Del latin gurges « frau »

Prononciacion

Lengadocian /gɔɾt͡ʃo̞/, /gɔɾt͡ʃo̞/, gascon /gɔɾd͡ʒo̞/, /gɔɾd͡ʒo̞/, provençau /gɔʀd͡ʒə/, /gɔʀd͡ʒə/

Sillabas

gòr|ja

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
gòrja	gòrjas
[gɔɾt͡ʃo̞]	[gɔɾt͡ʃo̞s]

gòrja femenin

1. (anatomia) Partida anteriora del còl de l’òme o de l’animal.
2. (anatomia) Lo dedins de la gòrja, la gargamèla.
3. Pas estrech entre las escorsièiras.
4. Passatge estrech entre doas montanhas.

Derivats

• gòrjafin
• gòrjabadat
• gòrjafendre
• gòrjalís
• gòrjavirat
• gorjada
• gorjar

Sinonims

anatomia

• galet
• boca
• gargamèla
• garganta
• gargalhòl

geomorfologia

• estrech
• frau
• pas

Traduccions

pas estrech entre doas montanhas
alemand: Schlucht (de), Klamm (de) anglés: gorge (en) basc: arroila (eu), haitzarte (eu), haizpitarte (eu) catalan: gorja (ca), congost (ca)	espanhòl: garganta (es), desfiladero (es), gollizo (es), congosto (es), cañón (es), cortadura (es) francés: gorge (fr) italian: gola (it) portugués: garganta (pt)

Forma de vèrb

gòrja

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de gorjar
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de gorjar