garrolha

Occitan

Etimologia

(nom 1) veire garric

(nom 2) Benlèu del verb latin garrulare, «desplegar de necitges»

Prononciacion

lengadocian /gaˈruʎo̞/, /gaˈruʎo̞/

provençau /gaˈʀujə/, /gaˈʀujə/

França (Bearn) : escotar « garrolha »

Sillabas

ga|rro|lha

Nom comun 1

garrolha femenin

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
garrolha	garrolhas
[gaˈruʎo̞]	[gaˈruʎo̞s]

Una garrolha (Quercus coccifera)

Fuèlhas e aglans d'una garrolha.

1. (botanica) Arbrilhon de la garriga de l'espècia Quercus coccifera.

Sinonims

• avaus

Variantas dialectalas

• garric (gascon)
• agarrús (provençau) / garrús (provençau)

Derivats

• garrolhada

Traduccions

Convencions internacionalas: Quercus coccifera (conv) alemand: Kermes-Eiche (de), Stech-Eiche (de) basc: Abaritza (eu), txaparra (eu) anglés: Kermes Oak (en) catalan: garric (ca)

espanhòl: coscoja (es), chaparro (es), chaparra (es), carrasquilla (es) o carrasquizo (es) francés: chêne kermès (fr) italian: quercia spinosa (it) portugués: carrasco (pt), carvalho-quermes (pt)

Nom comun 2

garrolha femenin

1. Brega, disputa.

Sinonims

• brega
• capinhada
• desacordança
• pelejada
• querèla

Derivats

• garrolhar

Locucions derivadas

• cercar garrolha

alemand: Streit (de) basc: eskatima (eu) anglés: quarrel (en) catalan: brega (ca)

espanhòl: pelea (es) francés: querelle (fr) italian: bisticcio (it), alterco (it) portugués: querela (pt)

Forma de vèrb

garrolha

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de garrolhar
2. segonda persona del singular de l'imperatiu´afirmatiu de garrolhar